Devrimciler ve Girişimciler

Girişimciler ve devrimciler iki farklı dünyanın silahşörleridirler. Her devrimci aynı zamanda bir girişimcidir. En iyi girişimcilerse devrim niteliğinde işler yapanlardır. Ama biz nedense onları iki farklı kutuptaymış gibi değerlendiririz hep. Devrimci kapitalizm karşıtıyken girişimci kapitalizmin bir sonucu olarak ortaya çıkar. Zeki bir çocuk girişimci ya da devrimci olarak tercihini kendisi yapar. Bazen de şartlar neyi gerektirirse onu olur. Ama hamur hep aynı hamurdur. Bu durumda Trump Küba'da, Castro Amerikada doğmuş olsaydı eğer belki de Castro amerikanın başkanı olabilirdi. Ama Trump muhtemelen Kübada bakkal dükkanı açıp zamanla mini markete çevirirdi. Trump burada kötü örnek oldu farkındayım

aforizma 246

Yaşadığın herşey bitmiş olandır...

aforizma 245

Herkes kendisini güneş kadar sonsuz sanır.

Oysa mum ışığının titremesi kadar kısadır hayat...

aforizma 244

Düşünüyorum öyleyse varmışım gibi yapabilirim...

aforizma 243

liderlik bedel ödemeyi göze almaktır...

aforizma 242

Eskiden sadece filozoflar düşünür halkın geri kalanıysa pek de düşünmeden mutlu, mesut şekilde yaşardı. Şimdiyse hepimizin zihni alev topu gibi çalışıyor. Modern hayat yüzünden düşünmek zorunda kaldığımız o kadar çok şey var ki modernizme bağlandıkça düşünmeye de aynı oranda bağlanmak zorunda kalıyoruz. Bu da düşünmeyi gerekli bir eylem olmaktan çıkarıp bağımlılık haline getiriyor. Belki de bu yüzden anda kalmayı öğütleyen uzak doğu felsefeleri hiç olmadığı kadar popüler. Çünkü ancak o zaman zihnimizi dindirip beynimizi soğutabiliyoruz. Zihin her zaman şüphe duyar. Her zaman uyanıktır. Zihni düşüncelerle çok fazla meşgul olan kişi gece uyuyamaz. Yoğun şekilde zihni kullanmak hem beyine hem bedene zarar verir. Bu zihin kullanma hastalığının adı ise: Düşünmek. Düşünmek yüzyılımızın hastalığıdır. Hepinize düşüncesiz günler dilerim.

aforizma 241

Gerçek dost hataları gören değil, örtendir...

aforizma 240

Hayatta hiçbir şey düşünmekten daha önemli olamaz. Her şey bir düşünceyle başlar. İnsan olmanın ilk kuralıdır düşünmek.

aforizma 239

Önemli olan sahip olmak değil, "olmak"tır...

aforizma 238

Cahilliğin mutluluk getirdiği bir dünyada düşünebilmek başa beladır.

aforizma 237

Kötü insan yoktur. Sevgisiz insan vardır.

aforizma 236

İyi olmak şart değil, kötü olma yeter.

aforizma 235

Yapmak için doğduğun şeyi çok hızlı öğrenirsin.

aforizma 234

Kızmak istediğinde kız,

Sevmek istediğinde sev,

Öfkelendiğinde harekete geç...

Eğer bunları yapmazsan sadece dışarıdakileri değil, kendini de kandırmış olursun. Bedenine ve ruhuna yalan söyleme. Bunu yapmak zordur ama bir yalancı olmak istemiyorsan anı yaşa...

aforizma 233

Ekmek yoksa televizyon izleyin.

aforizma 232

"Hiçbir şey" sadece hiçbir şey değildir. Hiçbir şey olarak aynı zamanda "bir şey" olmaktadır. Hiçbir şey olan bir şey... Yokluğun varlığı...

aforizma 231

Çalışmak zekadan daha önemlidir. Çünkü çalışmadığın sürece zekan hiçbir işe yaramaz. Yaratıcılık çalışmaktan daha önemlidir. Çünkü yaratıcı çözümler sayesinde daha az çalışarak daha çok üretebilirsin. İyi olmaksa hepsinden daha önemlidir. Çünkü iyilik hayatın özüdür ve her şey iyilik için olmalıdır.

aforizma 230

Günümüzde insan ömrü üçe ayrılır:
0-30 tecrübe edinme dönemi,
30-50 branş uzmanı,

50- sonrası insan uzmanı.
İnsanları en verimli zamanında emekli ediyorlar. Bu yanlış.
Halbuki her yaşın kendi güzelliğini üretime dönüştürebilir insan.

aforizma 229

Öncelikler hayatımızı belirler. Sonraya bıraktıklarımızsa geleceğimizi...

aforizma 228

Gerçek, kainata hakim olan tek şeydir ve tüm zamanların sonu geldiğinde geriye sadece o kalacak.

bir diyalog

Bir takipçimden gelen bir soru ve ona verdiğim cevap aşağıdadır.

Soru: Cem Bey, bir yazınızda hayatın hiçlik olduğunu söylemişsiniz. Bunu ne anlamda söylediniz?

Cevap: Hiçlik derken yaşamın bir rüya gibi olmasına atıfta bulundum. Yaşam o kadar kısa ki varmı yok mu belli bile değil halbuki ölüm sonsuz.

Soru: Ama rüyaya müdahale edemiyorken yaşama müdahale edebiliyoruz. Bunu nasıl açıklayabilirsiniz?

Cevap: Bu da hayatın yanılsamalarından biri. Rüyanın içindeyken rüyayı gerçekmiş gibi yaşıyoruz ve müdahale edemesek bile etmeye çalışıyoruz. Aynısı hayat için de geçerli. Hayata da pek müdahale edebildiğimiz söylenemez ama içindeyken ediyormuşuz gibi görünüyor. Tıpkı rüyadaki gibi.

Soru: Peki ölümün sonsuz olduğunu nasıl bilebiliyorsunuz?

Cevap: Bilmiyorum ama ölüm yaşamın yanında sonsuz gibi görünüyor. Bu karanlığın sonunda bir ışık görmeye çalışmak gibi bir şey. Eğer ışığı göremiyorsanız ya ışık çok uzaktadır ya da hiç yoktur. Her halükarda yaşamla ölüm arasında zamanla zamansızlık kadar fark var. 

aforizma 227

Yaşam var olmak iken ölüm yok olmaktır diye düşünürüz hep. Ama tüm hayatımız yaşamın hiçliğini düşünürken ölümün varlığını hissetmekle geçer. Belki de bu yüzden bazı insanların doğumu ölümüyle başlar. Ne büyük adamlar vardı değerleri öldükten sonra anlaşıldı. Ölümlerindeki yoklukları yaşamlarındaki varlıklarından daha güçlüydü çünkü.

aforizma 226

En iyisine layıksan en iyisini yapacaksın.

aforizma 225

Kendisini sevmeyen bir başkasını gerçek manada sevemez...

aforizma 224

Düzen, yineleme takıntısı, yineleme, akıl takıntısıdır.

aforizma 223

Başarının üç sırrı: Özgüven, istek ve en önemlisi de pes etmemek...

Genelleme yapmak yanlış mıdır?

Genelleme yapmak yanlış mıdır? Genellleme istatistiğin bir parçasıdır, benzerlerin oluşturduğu bütünü ele alır. Toplum içinde yaşayan her bir fert tabiki farklı karakteristik özelliklere sahiptir ama her toplumun da genelleyebileceğimiz özellikleri vardır. O yüzden akdeniz insanı ya da doğu toplumları şöyledir böyledir deriz. Bizim toplumumuzun da genel özellikleri var. Mesela türk toplumu çay sever derken genelleme yapabiliriz ama bu benim de çay sevdiğim anlamına gelmez. Ben çay sevmiyorum diye de bu genellemeye karşı çıkamam. Genelleme normal bir şeydir ama genel durumlardan özel sonuçlar çıkartmak yanlış olur. Bir ingilize sen emperyalistsin diyemeyiz. özelde bir bireye genel sonuçları uygulayamayız.

aforizma 222

Zihinlerimizi sıkıştıranın yine zihinlerimiz olduğunu anladığımız gün aydınlanmaya başlayacağız.

aforizma 221

değiştirme, değiş... direnme, ak... isteme, ol... bekleme, sev...

aforizma 220

Küçücük mutluluklar da yeter kıymetini bilene...

aforizma 219

Kainattan alınan ilhamla ortaya konulan sanat eseri aslında yaratıcının bizlere görünen yüzünden başka nedir ki? İki boyutlu ve beş duyulu dünyamızda görüp hissedebildiğimiz herşey yaradanın tezahürü olduğuna göre, evrenden aldığımız ilhamla ortaya çıkarttığımız sanat eserini yaratmış olmasak bile en azından yaratmaya vesile olduğumuz söylenebilir. Bu durumda her halükarda ortaya çıkan eser bir yaratımdır.
İnsanlık tarihi boyunca ortaya çıkan tüm sanat eserleri, bütün medeniyetler, bütün insanlar, hayvanlar ve bitki örtüsü yaratım sürecinin birer parçasıdır. Sanat ve sanatçı arasındaki bağ da içimizdeki yaratıcılığın bazılarında daha kuvvetli ortaya çıkmasından başka birşey değildir... Bu yaratıcılık özelliği - ya da doğurganlık da diyebiliriz - kendinden menkul bir motor gibi evreni sürekli yeniden şekillendiriyor. Tanrı sadece evreni yaratmadı aynı zamanda çok özel bir formül yarattı. Bu öyle bir formül ki yaratılan herşey de sürekli kendini yenileyip çoğalmakta. Matematiksel kurallara baktığımızda herşeyin birbirine uyan formüller etrafında geliştiğini görebiliyoruz. O formüller sistematik bir şekilde kendini yenilerken tanrı belki de gerçekten başka işlerle uğraşıyordur bu sırada :))

aforizma 218

Gördüğüne inanmaktan vazgeçtiğin gün gerçekten görmeye başlarsın.

aforizma 217

Gördüğün her rüya gerçek değildir ama rüyalarını gerçekleştirmek senin elindedir...

aforizma 216

Bilgeliğe eğitimle değil deneyimle ulaşabilirsin.

aforizma 215

İnsan, hayatı boyunca pek çok şey arar. En çok da gerçek sevgiyi arar...

Söz Şifadır...

Bankadan ayrılıp eğitmenlik mesleğine ilk girdiğim zamanlarda bir astroloğa gitmiştim. Astrolog yıldız haritama bakıp insanlara şifa dağıtacağımı söylediğinde buna pek bir anlam veremeyerek "İyi de benim şifacılık özelliğim yok ki bu nasıl olacak?" diye astroloğa sordum. Astrolog da bana "Sen sözlerinle insanlara şifa vereceksin" demişti. O gün bu gündür konuşuyorum ve yazıyorum. İndigo Dergisi' ndeki yazılarım bugüne kadar binlerce kez okundu. Hem devlet, hem özel sektörde pek çok kurumsal firmaya eğitimler verdim ve hala da eğitimler vermeye devam ediyorum. Görünürde iletişim, takım çalışması, ikna gibi konuları anlatıyorum ama her eğitimin en kallavi yerinde akışa geçerek insanların ruhlarına hitap edecek konuşmalar yaparak onları şifalandırıyorum. Ders sırasında ortaya müthiş bir enerji çıkıyor ve aynı enerji beni de şifalandırıyor. Evet ben görünürde bir eğitmen ve yazarım ama özünde bir şifacıyım ve sözlerimle insanların önce anlam dünyalarını şifalandırıyorum, ardından da o kişiler maddi dünyalarını değiştiriyorlar. Neyse, sanırım kendimi en çok övdüğüm yazı bu oldu :)

Sonuç olarak diyeceğim o ki söz şifadır. Eğer isterseniz siz de bir şifacı olabilirsiniz. Bunun için mutlaka sihirli ellerinizin olması gerekmiyor. Güzel sözlere sahip olmanız yeterlidir. Ama sözlerinize dikkat etmezseniz zehir de olabilir bu durum. Ağzınızdan çıkan her kelimeye dikkat edin. Sözcükler sandığınızdan çok daha fazla etkilidir. Unutmayın ki ağızdan çıkan her söz şifa da olsa zehir de olsa mutlaka sahibini de etkiler...

aforizma 214

Hayatın anlamını ararken hayatın anlamını kaçırmayın...

aforizma 213

Bazen sevmek de nefret etmek de sadece bir tercihtir...

aforizma 212

Sevgi en büyük şifadır...

Kişiler Arası İletişimin Üç Sırrı:

İnsanlar gerçekte sizin diksiyonunuzla ilgilenmiyor. Ne kadar çok kelimeyle ya da ne kadar akıcı konuştuğunuzla da ilgilenmiyorlar. Aslında ne giydiğinizin de çok fazla bir anlamı yok. Giyim kuşam sadece başlangıçta sizin hakkınızda bir fikir edinmelerini sağlıyor. İnsanlar sizin onlara ne kadar açık ve yakın olduğunuzla ilgileniyor.

Bir iletişim eğitimcisi olarak ve her şeyden önce bir insan olarak karşılaştığım ve şahit olduğum durumlar sonucunda iletişimin üç tane çok basit sırrı olduğunu farkettim:

1- Her zaman güler yüzlü ol,

2- Lütfen de,

3- Teşekkür ederim demeyi ihmal etme...

Sadece bu üçünü sürekli yaparak her zaman çevreniz tarafından çok kibar ve cana yakın birisi olarak görülebilirsiniz.

aforizma 211

İnsanın kendini aldatması anlamasından daha kolaydır. O yüzden daha çok tercih edilir. Alışkanlıklarımız zamanla inançlarımıza dönüşür. Bazen de tam tersi olur, inançlarımız alışkanlıklara dönüşür. Her iki durum da tehlikelidir. Aslında uyumayı tercih eden kişi için tehlikeli değildir rahattır bu durum. Uyanmak isteyense acı çeker. Çünkü alışkanlıklardan kurtulmak acı vericidir. Olan biteni anlamak istiyorsan önce kalıplarından çıkabilmelisin. Ve bu işin sonu yok. En azından bugüne kadar dibini gören olmadı. Her uyanışın ardından başka bir yatakta uyurken buluyor insan kendini. Ve yine debeleniyor. Bu döngü nereye kadar sürer bilmiyorum ama herşey de döngüler üzerine kurulu.

Evrendeki döngülere bakarsak hayat iç içe geçmiş dairelerden oluşuyor ve bunlar da tıpkı bir spirali andırıyor. Birbirini tekrar eden döngüler. Her akşam uykumuz geliyor. Her birkaç saatte bir acıkıyoruz yemek yiyoruz ve tekrar acıkıyoruz. Düzenli olarak tuvalete gidiyoruz. Birbirini tekrar eden döngüler ama asla zaman üzerinde aynı hizadan geçmiyor. Bütün bunlar da bende hayatın bir spiral olduğu hissini uyandırıyor.

Ayrıca bu böyledir şu şöyledir diye ahkam kesmek niyetinde değilim. Herşeyin göreceli olduğu bir dünyada ahkam kesen aptaldır. Ona inananlar da aptaldır. Ve biliyorum ki ortalıkta bir sürü aptal var. Çünkü böylesi daha rahat geliyor bir çok kişiye. Benim ızdırabımsa tam olarak anlaşılamamak -ki bunu da evrenin döngüsü içinde normal karşılıyorum...

aforizma 210

Hata yaparım diye korkarak hata yapıyoruz...

aforizma 209

Huzur varılması gereken bir noktadan ziyade acıdan arındırılmış bir durumdur yani haldir. Huzura ulaşmak isteyen insan huzuru aramak yerine huzursuzluğu ortadan kaldırmaya çalışmalıdır ki geriye sadece huzur kalsın. Çayın içine attığımız şekerin aslında çayı tatlandırmak yerine çayın acısını aldığını biliyor muydunuz? Yani şeker aslında tatlı değil sadece acıyı bastırıyor ve tadı hissizleştiriyor. Bizler de farkında olmasak da hayatımız boyunca çayın içindeki şekeri arıyoruz. Yaşam için üretilen özel bir şeker yok ama bazı insanlar, bazı hayvanlar, bitkiler ve bazı şeyler hayatlarımıza tıpkı bir şeker gibi giriyor ve hayatın acılığını bizden alıyorlar. Bu bazen kallavi bir sohbet, bazen kucağınızda uyuyan bir kedicik, bazen de lezzetli bir yemek olabiliyor. Hayatınız üç şekerli çay kıvamında geçsin. Şekerleri bulmak da size düşmüş ;))

Enteresan adammış Montaigne. Hayatının önemli bir bölümünü ölümü düşünerek geçirmiş. Sonra aniden bir kaza geçirir ve ölümün kıyısına gelir. O an anlar ki ölüm anı aslında yaşamdaki milyarlarca andan sadece biridir ve bizler sadece bir an olan ölüm anını düşünerek milyarlarca anımızı heba ediyoruz. O günden sonra Montaigne ölümü düşünmekten vazgeçer ve hayatı yaşamaya karar vererek denemeler isimli meşhur eserini yazar. Kitap öyle bir eserdir ki Montaigne bazen kitabın başında aktardığı bir bilginin tam tersini ilerleyen bölümlerde de yazmıştır. Başka bir yazar olsaydı muhtemelen en başa dönüp yanlış yazdığı bölümü düzeltirdi ama o düzeltmemiş ve olanca yalınlığıyla kitabı yazmaya devam etmiştir. Aslında Montaigne insanların fikirlerinin de değişebileceğini ve geçmişe çok da takılmamak gerektiğini bu mesajla aktarıyordu. Enteresan adammış Montaigne...

aforizma 208

Yaşamın anlamını uzaklarda aramayın. O şu anda ve burada... Onu geçmişte ya da gelecekte bulamazsınız. Uzaklara yerleştirdiğiniz hedeflerinize ulaştığınızda mutlu olamayacaksınız. Kurduğunuz hayaller sadece şu anda ve burada onu kurarken sizi mutlu edebilir. O yüzden hayat basit yaşanmalıdır. Basit olan yanı başımızdadır ama biz hep zor ve karmaşık olanın peşinden koşarız. Mutluluğun gelecekte bir yerlerde olduğunu sanırız. Mutluluğu ne kadar uzağa koyarsak o kadar büyük olacağını düşünürüz. Halbuki yanı başımızda ve küçücüktür. Anın içinde, küçük ama çok lezzetlidir...

aforizma 207

Yalancılar gerçek aptallardır. Herşeyin yalan olduğu bu dünyada hala kandırmaya çalıştıkları için...

"Sen olayı yanlış anlamışsın dostum. Batının kültürünü reddedip sadece tekniğini alırsam olay hallolur sandın ama o tekniği oluşturan şeyin o kültür olduğunu anlayamadın. Çünkü batı kültürü denildiğinde aklına sadece hristiyanlık ve disko çıkışı sokağa işeyen kızlar geldi. Bugün batı kültürü dediğimiz şey evrensel değerlerdir ve batıda bulunduğu için batı kültürü diyoruz. Bu değerler demokrasi(gerçek demokrasi), adalet, insan hakları, korkmadan sorgulamak ve bilimin en üst otorite olarak görülmesidir. Bu değerler birkaç istisna ülke dışında avrupanın tamamına yayılmış durumda. Batının buluşlarını kullanınca batıyı yakaladığını zannediyorsun. Halbuki doğru dürüst tek bir icadın bile yok. I phone'u satın alabiliyor ve kullanabiliyor olman seni çağı yakalamış yapmıyor ama öyle olduğunu zannediyorsun. Eskiden kapitülasyonlar vardı şimdiyse yüksek teknoloji var. Arabanı Japonya'dan, Almanya'dan alıp sonrasında 4 yıl boyunca bu ülkelere taksit ödüyorsun. Yani 4 koca yıl Almanya için çalışıyorsun. Arabanla gezince özgür olduğunu zannediyorsun halbuki hayatın ipotek altında. Bu da köleliğin bir başka boyutu. Yine bizden daha akıllılar! Kendi kısıtlı çevrende ne kadar geliştiğimizle ilgili hikayeleri dinleyerek ve başkalarına anlatarak kendini gaza getirebilirsin ama gerçek bu değil. O aletleri kullanabildiğin için öyle zannediyorsun sadece. Gerçek bu olmamasına rağmen mutlusun. Çünkü aptalsın. Aptallar teknolojiyi kullanır hatta teknoloji aptalların daha rahat yaşaması içindir. Akıllılarsa teknolojiyi üretir ve geri kalan aptallara satar. Teknolojiye ulaşabiliyor olmanın bedeli de köle gibi çalışarak taksitleri ödemeye çalışmak olur. O yüzden bu çağın adı aptallık çağı. Özellikle senin için..." Kendime yazdım üzerinize alınmayın.

aforizma 206

Ne ekersen onu biçersin.
Nefret kötülüğün tohumu,
Sevgiyse yeter aşka...
Ya sen ne ektin yüreğine?

aforizma 205

Eğer insan ölümsüz olsaydı muhtemelen ölüm çok büyük paralara satılırdı.

aforizma 204

Herkes "HİÇ" olmanın derdinde. Ericem derken nihilist oluyorsunuz farkında değilsiniz. Mesele hiç olmak değil "BİR" olduğunun farkına varabilmek. Kapak fotoğraflarının gazına gelmeyin.